25 godina je prošlo od kada su Srbi u Bijeljini uspeli da se odbrane i izbegnu katastrofu koja im je dugo pripremana. I danas se pričaju razne priče o događajima iz marta i aprila 1992. godine, a istina je samo jedna. Potpuno je netačno ono što godinama govore u većini federalnih medija, da su se na ovom području ‘srpske paravojne snage obračunavale sa nenaoružanim muslimanskim stanovništvom’. Istina je sasvim drugačija, ali onima koji ne žele da je vide, naravno smeta.
Bošnjacima u Bijeljini je preko stranke SDA, i tzv. ‘Patriotske lige’ početkom 1992. godine tajno uručeno naoružanje, oprema i uniforme, te lekovi, zavoji i sve što je potrebno za nekoliko mobilnih vojnih bolnica. Istina, bilo je i dosta Bošnjaka koji o tome nisu imali pojma, ali je bilo i onih koji su se žestoko pripremali za zauzimanje grada.
U noći između 1.3. i 1.4.1992 g. oni su postavili barikade na većini izlaza iz grada. Pomoć lokalnim Bošnjacima je pružena i od paravojne jedinice `Crni labudovi`, na čelu sa Hasanom Tirićem”, koja je u Bijeljinu ‘ubačena’ noć pre. Istovremeno su zauzeli sve ‘visinske položaje’ u gradu, na koja su rasporedili snajperiste (Silos – zgrada od 14 spratova sa koje se vidi cela Semberija, zatim stari neboder i ‘Vodotoranj’). Naoružani pripadnici paravojnih muslimanksih snaga upali su i u Bolnicu i zauzeli je. Sukobi u Bijeljini trajali su od 7 dana, posle čega je uspostavljena civilna vlast. Žrtava je bilo na obe strane. Lokalni Srbi, nesigurni, neiskusni za rat i loše naoružani, zahvaljujući specijalcima Željka Ražnatovića Arkana, uspeli su da vrate grad i poraze neprijatelja.
‘Garda’ je uspela da oslobodi i spasi sve taoce iz Bolnice.
U borbama u gradu, poginulo je 20 pripadnika muslimanske paravojne formacije, četvoro Srba. Lakše i teže je ranjeno više od 50 civila koji su pomoć potražili u Kasarni JNA.
Pobeda u Bijeljini odredila je i borbu za stvaranje Republike Srpske, pa su nakon Bijeljine usledila dešavanja u Zvorniku i Brčkom, probijanje koridora, nakon čega se uspela organizovati i srpska vojska i policija.
Povratak Bošnjaka u ovaj grad Srpske je bezbedan, a to pokazuje i činjenica da već od 1997. godine u lokalnoj vlasti postoji znatno učešće Bošnjaka.
Šta su Bošnjaci 1992g. pokušali u Bijeljini?
U spisima koji su pronađeni u jednom objektu, a za koji se ispostavilo da je korišten za okupljanje i sastanke tzv. ‘Patriotske lige’, pisalo je i: “Bijeljina mora ponovo biti onakva kakva je bila dok je bio živ naš heroj Murat Pašić”!
Pomenuti Pašić, bio je na čelu Bijeljine davne 1941. godine. Kada je u Bijeljini, (gle koincidencije-opet u aprilu) 1941 g. uspostavljena vlast ogranka ‘NDH’ i kada je u taj grad stiglo nekoliko stotina ustaša, kojima su se rado i masovno priključivali lokalni Bošnjaci, na čelo opštine je postavljen Murat-Beg Pašić, koji je odlučivao o životu i smrti Srba i Jevreja. Hapsio je najuglednije Srbe, advokate, doktore, sudije i naredio im da metu ulice. Naređivao je hapšenja Srba koji su mučeni, prebijani, a zatim sprovođeni u Jasenovac. Mnogi su na najsvirepiji način pobijeni u ustaškom zatvoru koji se tada nalazio u samom centru grada. Kada bi rodbina uhapšenog Srbina došla da moli da pusti člana njihove porodice, koji inače nikome ništa loše nije učinio, Pašić je cinično govorio da će ‘do sledećeg Božića ostati tako malo Srba da će svi moći sesti za jednu siniju’. Pašić je svoje monstrouzne zločine nad Srbima i Jevrejima činio sve do 1944 g. kada su ga ubili Partizani.
Sudeći prema pomenutim spisima, pojedini Bošnjaci su 1992. godine maštali o ponovnom uspostavljanju ovakve vlasti u Bijeljini. Ipak, zahvaljujući pre svih Željku Ražnatoviću Arkanu i njegovoj specijalnoj jedinici “Srpska dobrovoljačka garda”, kao i lokalnim Srbima, to se nije dogodilo.
Dan odbrane Grada Bijeljine i 25 godina života u slobodnoj Republici Srpskoj Gradska boračka organizacija obeležiće danas parastosom za poginule saborce i polaganjem cveća na centralni spomenik oslobodiocima. Parastos će biti služen u 17:30h u crkvi Svetog Đorđa, u 18 časova biće položeni venci na spomenik poginulim borcima u centru grada, nakon čega će u Centru za kulturu biti održan prijem i prikazana izložba ratnih fotografija.
U Boračkoj organizaciji smatraju da gradska vlast treba Dan odbrane grada 31. mart da uvrsti u datume koji se obeležavaju kao značajni za grad.
Oni su pozvali Gradsku upravu i Muzej Semberije da u saradnji sa ovom organizacijom prikupe dokumentaciju o odbrani grada i da se ona uredi, sačuva i sa ponosom prenosi novim generacijama.
Komentari
Radio Bambi se ograđuje od komentara. Oni su stav i lično mišljenje čitalaca (slušalaca) i ne odražavaju stavove naše redakcije!